Vergelijking NL / FR

Artikel 1. Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:
  1° de wet: de wet van 27 maart 2020 tot machtiging van de Koning om een staatswaarborg te verstrekken voor bepaalde kredieten in de strijd tegen de gevolgen van het coronavirus en tot wijziging van de wet van 25 april 2014 op het statuut en toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen;
  2° de staatswaarborg: de staatswaarborg die krachtens dit besluit wordt toegekend;
  3° gewaarborgd verlies: het gewaarborgd verlies zoals bedoeld in artikel 13;
  4° een gewaarborgde portefeuille: de gewaarborgde portefeuille zoals bedoeld in artikel 3;
  5° een gewaarborgd krediet: een krediet in de zin van artikel 4;
  6° een kredietgever: een kredietgever zoals bedoeld in artikel 5;
  7° het betalingsuitstel: het "Charter betalingsuitstel ondernemingskredieten" dat Febelfin vzw op 31 maart 2020 heeft gepubliceerd [1 en gewijzigd op 8 juli 2020]1, en als bijlage bij dit besluit wordt gevoegd;
  8° een toegelaten debetstand: een uitdrukkelijke kredietopening waarbij een kredietgever een kredietnemer de mogelijkheid biedt bedragen op te nemen die het beschikbare tegoed op de hiermee verbonden betaalrekening te boven gaan;
  9° een leasingovereenkomst: een overeenkomst die beantwoordt aan de criteria vastgesteld in artikel 3:89 van het koninklijk besluit van 29 april 2019 tot uitvoering van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen voor de post III.D " Leasing en soortgelijke rechten ";
  10° een factoringovereenkomst: een overeenkomst waarbij een partij de te innen schuldvorderingen die voortvloeien uit contracten tot levering van goederen en/of het verstrekken van diensten afgesloten tussen die partij en zijn debiteuren, aan de wederpartij overdraagt in ruil voor de voorfinanciering van de te innen schuldvorderingen;
  11° een kredietnemer: een kredietnemer die voldoet aan de voorwaarden van artikel 6;
  12° verlenen van een krediet: een krediet wordt verleend wanneer een kredietnemer contractueel het recht krijgt om het krediet geheel of gedeeltelijk op te nemen;
  13° een herfinancieringskrediet: een krediet (of een gedeelte van een krediet) dat wordt verleend tot terugbetaling van een krediet dat een kredietgever heeft verleend voor 1 april 2020, met inbegrip van de verlenging van een voor 1 april 2020 verleend krediet;
  14° wederopname van een krediet: de wederopname of hernieuwing van een geheel of gedeeltelijk terugbetaald krediet dat vóór 1 april 2020 werd verleend en voor zover dergelijke wederopname of hernieuwing voor ten hoogste dezelfde hoofdsom plaatsvindt;
  15° de looptijd van een krediet: de tijd tussen de verlening van een krediet en de dag waarop de kredietnemer alle onder het krediet verschuldigde bedragen moet hebben terugbetaald;
  voor doeleinden van dit besluit zijn kredieten die de kredietgever tijdens de eerste 12 maanden een discretionair opzeggingsrecht verlenen, te aanzien als kredieten met een looptijd van 12 maanden [1 behalve wat betreft kredieten die in aanmerking komen voor de staatswaarborg bedoeld in de wet van 20 juli 2020]1;
  [1 15° /1 "de wet van 20 juli 2020": de wet van 20 juli 2020 tot verstrekking van een staatswaarborg voor bepaalde kredieten aan KMO's in de strijd tegen de gevolgen van het coronavirus en tot wijziging van de wet van 25 april 2014 op het statuut en toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen;]1
  16° de Bankwet: de wet van 25 april 2014 op het statuut van en het toezicht op kredietinstellingen en beursvennootschappen;
  17° de Verordening nr. 2015/2365: de Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende de transparantie van effectenfinancieringstransacties en van hergebruik en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012;
  18° een voor een bijzonder doel opgerichte effectiseringsentiteit: een entiteit met als enige opdracht één of meer verrichtingen van effectisering, alsook het verrichten van andere werkzaamheden ter vervulling van deze opdracht;
  19° de Kruispuntbank van Ondernemingen: het register bedoeld in artikel III.15 van het Wetboek economisch recht;
  20° kwalificerende buitenlandse activiteiten: buitenlandse activiteiten van een kredietnemer die beantwoorden aan de volgende voorwaarden:
  a) de buitenlandse activiteiten worden gevoerd door de kredietnemer zelf of door een entiteit die onder de exclusieve of gezamenlijke controle staat van de kredietnemer,
  b) de continuïteit van de buitenlandse activiteiten is cruciaal voor de Belgische activiteiten,
  c) de buitenlandse activiteiten zijn, op zichzelf beschouwd, als een levensvatbare onderneming te aanzien,
  d) er bestaat geen andere mogelijkheid om de buitenlandse activiteiten duurzaam en tegen normale marktvoorwaarden te financieren;
  21° een onderneming in moeilijkheden: een onderneming ten aanzien waarvan zich op 31 december 2019 ten minste één van de omstandigheden bedoeld in artikel 2.18 van de Verordening nr. 651/2014 voordeed; voor zelfstandigen zijn deze voorwaarden van overeenkomstige toepassing;
  22° de Verordening nr. 651/2014: de Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie van 17 juni 2014 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag met de interne markt verenigbaar worden verklaard;
  24° maximaal gewaarborgde hoofdsommen: de maximaal gewaarborgde hoofdsommen zoals bedoeld in artikel 8;
  25° maximaal gewaarborgde interesten: de maximaal gewaarborgde interesten zoals bedoeld in artikel 9;
  26° een groep: een moederonderneming en al haar dochterondernemingen in de zin van artikel 1:15 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen;
  26° een verbonden persoon: met een vennootschap verbonden vennootschappen of personen verbonden met een persoon in de zin van artikel 1:20 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen;
  27° een KMO in de zin van Verordening nr. 651/2014: een onderneming, ongeacht of deze een natuurlijke persoon dan wel een rechtspersoon is, waar minder dan 250 personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet 50.000.000 euro of het jaarlijkse balanstotaal 43.000.000 euro niet overschrijdt; voor zelfstandigen zijn deze voorwaarden van overeenkomstige toepassing;
  28° de Minister: de Minister van Financiën;
  29° een interest op jaarbasis: een interest die geldt voor een jaar, berekend op 360 dagen;
  30° een KMO in de zin van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen: een vennootschap die voldoet aan artikel 1:24 of artikel 1:25 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen; voor zelfstandigen zijn deze voorwaarden van overeenkomstige toepassing;
  31° de toegewezen enveloppe: de toegewezen enveloppe van een kredietgever zoals bedoeld in artikel 11, bepaald op basis van het maximale totaalbedrag van de staatswaarborg bedoeld in artikel 2, § 1, vierde lid van de wet;
  32° het maximale totaalbedrag van de staatswaarborg: het bedrag bedoeld in artikel 2, § 1, vierde lid van de wet;
  33° de Nationale Bank van België: de instelling bedoeld in de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, hierna "de Nationale Bank" genoemd;
  34° de Uitvoeringsverordening nr. 680/2014: de Uitvoeringsverordening (EU) nr. 680/2014 van de Commissie van 16 april 2014 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen voor wat betreft de rapportage aan de toezichthoudende autoriteit door instellingen overeenkomstig Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad;
  35° verlies: verlies zoals bedoeld in artikel 14;
  36° een referentieportefeuille: een referentieportefeuille zoals bedoeld in artikel 15;
  37° een pari passu bepaling: een bepaling die de vermindering van een waarborg tot gevolg heeft omwille van coëxistentie met andere waarborgen waarbij de vermindering gebeurt evenredig met het aantal andere waarborgen en met de respectieve gewaarborgde bedragen;
  38° achterstal op belastingen of sociale zekerheidsbijdragen: alle belastingen en sociale zekerheidsbijdragen, ongeacht de schuldeiser dan wel juridische grondslag ervan, die als zekere en vaststaande schulden beschouwd worden en waarvoor de wettelijke betalingstermijn, eventueel verlengd door de bevoegde administratieve instantie, verstreken is, tenzij en in de mate dat in geval van administratieve en/of gerechtelijke betwisting, die vóór 29 februari 2020 werd ingeleid, het betwiste deel geen voorwerp kan uitmaken van maatregelen van gedwongen tenuitvoerlegging;
  39° respijtmaatregelen: respijtmaatregelen in de zin van artikel 47ter, 1., a) en b) van de Verordening nr. 575/2013 ;
  40° Verordening nr. 575/2013: de Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012;
  41° effectisering: [1 securitisatie]1 in de zin van artikel 2.1 van de Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 tot vaststelling van een algemeen kader voor securitisatie en tot instelling van een specifiek kader voor eenvoudige, transparante en gestandaardiseerde securitisatie, en tot wijziging van de Richtlijnen 2009/65/EG, 2009/138/EG en 2011/61/EU en de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 648/2012;
  42° een zekerheid: elke persoonlijke zekerheid of zakelijke zekerheid;
  43° een vergoeding: enige vergoeding zoals bedoeld in hoofdstuk 7;
  44° wettelijke interesten voor handelstransacties: de wettelijke interest zoals bedoeld in artikel 5 van de wet van 2 augustus 2002 betreffende de bestrijding van de betalingsachterstand van handelstransacties;
  45° een maandelijkse aangifte: de aangifte bedoeld in artikel 32;
  46° OLO-referentievoet (10 jaar): de maandelijks gepubliceerde referte-index J (lineaire obligaties 10 jaar) voor de herziening van veranderlijke rentevoeten van hypothecaire kredieten, gepubliceerd door het Federaal Agentschap van de Schuld in uitvoering van het Koninklijk besluit van 14 september 2016 betreffende de kosten, de percentages, de duur en de terugbetalingsmodaliteiten van kredietovereenkomsten onderworpen aan boek VII van het Wetboek van economisch recht en de vaststelling van referte-indexen voor de veranderlijke rentevoeten inzake hypothecaire kredieten en de hiermee gelijkgestelde consumentenkredieten;
  47° OLO-referentievoet (1 jaar): de maandelijks gepubliceerde referte-index A (lineaire obligaties 1 jaar) voor de herziening van veranderlijke rentevoeten van hypothecaire kredieten, gepubliceerd door het Federaal Agentschap van de Schuld in uitvoering van het Koninklijk besluit van 14 september 2016 betreffende de kosten, de percentages, de duur en de terugbetalingsmodaliteiten van kredietovereenkomsten onderworpen aan boek VII van het Wetboek van economisch recht en de vaststelling van referte-indexen voor de veranderlijke rentevoeten inzake hypothecaire kredieten en de hiermee gelijkgestelde consumentenkredieten;
  48° gedeselecteerde kredieten: de kredieten bedoeld in artikel 4, paragraaf 1, 4° ;
  49° de deselectiefactor: het getal dat wordt bekomen door een breuk met volgende teller en noemer:
  (a) de teller bestaat uit de som van de maximaal beschikbare hoofdsom van elk gedeselecteerd krediet, telkens vermenigvuldigd met een factor gelijk aan de looptijd van het gedeselecteerd krediet, uitgedrukt in kalenderdagen; en
  (b) de noemer bestaat uit de som van de maximaal beschikbare hoofdsom van elk gewaarborgd krediet, telkens vermenigvuldigd met een factor gelijk aan de looptijd van het gewaarborgd krediet uitgedrukt in kalenderdagen;
  50° de overschrijdingsfactor: een bedrag gelijk aan het verschil (voor zover dit verschil een positief bedrag is) tussen:
  (a) de deselectiefactor; en
  (b) 0,175.
  

Art. 2. Onder de in dit besluit bepaalde voorwaarden wordt de staatswaarborg toegekend aan de gewaarborgde verliezen die een kredietgever lijdt op zijn gewaarborgde portefeuille.

Art. 3. De gewaarborgde portefeuille van een kredietgever bestaat, binnen de in afdeling 5 bepaalde grenzen, uit de gewaarborgde kredieten van die kredietgever.

Art. 4. § 1. Gewaarborgde kredieten zijn kredieten met een looptijd van ten hoogste 12 maanden (daaronder eveneens begrepen kredieten van onbepaalde duur die door de kredietgever of de kredietnemer kunnen worden opgezegd tijdens de eerste twaalf maanden na de verlening ervan) verleend door een kredietgever aan een kredietnemer tussen 1 april 2020 en [1 31 december 2020]1, met inbegrip van kredieten die voor [1 31 december 2020]1 zijn terugbetaald, behalve:
  1° herfinancieringskredieten;
  2° wederopnames van kredieten verleend voor 1 april 2020;
  3° kredieten verleend aan personen waarvan contractueel is bepaald dat zij uitsluitend mogen worden aangewend voor niet-Belgische activiteiten van die persoon;
  4° kredieten die met toepassing van de overige bepalingen van deze paragraaf zijn te aanzien als gewaarborgde kredieten, maar die door de kredietgever op het ogenblik dat ze worden verleend specifiek worden geïdentificeerd; een krediet dat aldus is geïdentificeerd kan niet opnieuw als gewaarborgd krediet worden aangemerkt en moet worden opgenomen in de maandelijkse aangiftes die met toepassing van artikel 32 moeten worden verricht; de in de huidige bepaling onder 4° bedoelde kredieten worden in dit besluit aangeduid als gedeselecteerde kredieten.
  § 2. Een "krediet" in de zin van paragraaf 1 is elke overeenkomst waarbij een kredietgever een krediet verleent of toezegt, in de vorm van een lening, een kredietopening, een toegelaten debetstand, of van elke andere gelijkaardige betalingsregeling, met uitsluiting van:
  a) leasingovereenkomsten;
  b) factoringovereenkomsten;
  c) consumentenkredieten en hypothecaire kredieten die vallen onder Boek VII van het Wetboek van economisch recht.
  § 3. Kredieten die worden verleend bij wijze van kredietlijn onder een krediet, waarbij de afzonderlijke kredietlijn een voldoende onderscheiden verbintenis vormt van de kredietgever, kwalificeren op zichzelf als een krediet in de zin van paragraaf 2 en vallen onder de toepassing van dit besluit, met inbegrip van:
  a) kredietlijnen toegekend in het kader van een meerhoofdige kredietovereenkomst, ook wanneer de andere kredietverstrekkers niet kwalificeren als kredietgever;
  b) kredietlijnen toegekend in het kader van een krediet dat bestaat uit onderscheiden kredietlijnen, ook wanneer de andere kredietlijnen niet kwalificeren als gewaarborgd krediet.
  

Art. 5. Een kredietgever in de zin van dit besluit is de kredietinstelling of het bijkantoor die/dat op 31 december 2019 kredieten had uitstaan op een of meer kredietnemers voor een totale nog niet afgeloste hoofdsom van minstens 20.000 EUR.
  Onder "de kredietinstelling of het bijkantoor" in het eerste lid moet worden verstaan:
  1° vergunde kredietinstellingen naar Belgisch recht in de zin van artikel 7 van de Bankwet, en
  2° in België geregistreerde bijkantoren in de zin van artikel 312 van de Bankwet of in België vergunde bijkantoren in de zin van artikel 333 van dezelfde wet.

Art. 6. § 1. Als kredietnemer wordt aanzien elke niet-financiële onderneming ingeschreven in de Kruispuntbank van Ondernemingen waaraan een krediet wordt verleend, met uitzondering van de volgende personen:
  a) een persoon die op 1 februari 2020 achterstal had op zijn lopende kredieten of op belastingen of sociale zekerheidsbijdragen of op 29 februari 2020 meer dan 30 dagen achterstal had op zijn lopende kredieten of op zijn belastingen of sociale zekerheidsbijdragen;
  b) een persoon die bij een of meer kredietinstellingen een actieve kredietherstructurering doorliep op 31 januari 2020;
  c) een persoon die op basis van de beschikbare informatie beschouwd moet worden als onderneming in moeilijkheden.
  § 2. Onder een "niet-financiële onderneming" in paragraaf 1 moet worden verstaan elke natuurlijke persoon die zelfstandig een beroepsactiviteit uitoefent of rechtspersoon met uitsluiting van:
  a) overheidsentiteiten, waaronder moet worden verstaan elke institutionele eenheid die overeenkomstig de verordening Nr. 549/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie behoort tot de sector overheid (S.13) zoals vastgesteld door het Instituut voor de Nationale Rekeningen in de door haar gepubliceerde lijst publieke eenheden,
  b) financiële tegenpartijen in [1 ...]1 de zin van artikel 3.3 van Verordening nr. 2015/2365, betalingsinstellingen of instellingen voor elektronisch geld in de zin van artikel 2, 10° en 75° van de wet van 11 maart 2018 betreffende het statuut van en het toezicht op de betalingsinstellingen en de instellingen voor elektronisch geld en voor een bijzonder doel opgerichte effectiseringsentiteiten,
  c) personen die uitsluitend of hoofdzakelijk krediet toestaan voor eigen rekening binnen het kader van hun gebruikelijke handels- of beroepsactiviteiten, of
  d) personen waarvan de dochterondernemingen uitsluitend of hoofdzakelijk één of meer personen zoals vermeld onder b) of c) zijn.
  

Art. 7. De door een kredietgever verleende gewaarborgde kredieten maken deel uit van de gewaarborgde portefeuille ten belope van de maximaal gewaarborgde hoofdsommen bedoeld in artikel 8 en de maximaal gewaarborgde interesten bedoeld in artikel 9 van elke kredietnemer [1 , voor zover het totaal van de door een kredietgever toegekende gewaarborgde kredieten de in artikelen 10 tot 12 bedoelde grens niet overschrijdt]1.
  

Art. 8. § 1. De maximaal gewaarborgde hoofdsommen zijn het totaal van alle op enig ogenblik (gedurende de eerste 12 maanden van een krediet) beschikbare dan wel uitstaande hoofdsommen onder het geheel van de gewaarborgde kredieten van een [1 kredietnemer]1, begrensd tot het laagste van de volgende [1 ...]1 bedragen:
  1° 50.000.000 euro, behoudens afwijking zoals bepaald in paragraaf 2, of
  2° [1 het hoogste van onderstaande bedragen:
   a) het bedrag van de liquiditeitsbehoeften van de kredietnemer, andere dan voor herfinancieringskredieten voor terugbetaling van of wederopnames van kredieten verleend voor 1 april 2020, voor zijn activiteiten gedurende een periode van 18 maanden voor KMO's in de zin van Verordening nr. 651/2014 en 12 maanden voor andere ondernemingen, zulke periode te rekenen vanaf de beoogde datum van verlening van het gewaarborgde krediet, zoals dit bedrag door de kredietnemer in een behoorlijk gemotiveerde schriftelijke verklaring wordt geschat waarin de kredietnemer eveneens toelicht of en in welke mate hij of een met hem verbonden persoon ter dekking van deze behoeften andere kredietaanvragen heeft ingediend of nog voornemens is in te dienen;
   b) het dubbele van de jaarlijkse totale loonkost, met inbegrip van de sociale lasten en de kosten van personeel dat op de locatie van de onderneming werkt, maar formeel op de loonlijst van onderaannemers staat, van het laatste afgesloten boekjaar van de kredietnemer; voor kredietnemers die waarvan het eerste boekjaar nog niet is afgesloten op het ogenblik van de kredietaanvraag, mag de kredietgever voortgaan op de door de kredietnemer in een schriftelijke verklaring geraamde jaarlijkse loonsom voor de eerste twee exploitatiejaren;
   c) 25% van de omzet van het laatste afgesloten boekjaar van de kredietnemer.]1
  [1 De maximumbedragen waarvan sprake in deze paragraaf gelden per groep, en worden verminderd met het hoofdbedrag van kredieten die in voorkomend geval aan de kredietnemer of een andere persoon van de groep waartoe hij behoort zijn toegekend met toepassing van de wet van 20 juli 2020.]1
  § 2. Bij besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad kan de Koning op vraag van een kredietnemer een afwijking op het bedrag bedoeld in paragraaf 1, 1° toestaan, binnen de grens van paragraaf 1, 2°. De Minister kan nadere regels voor de aanvraagprocedure vaststellen.
  

Art. 9. De maximaal gewaarborgde interesten zijn zowel de interesten als de geïmputeerde vergoeding die door een kredietnemer onder een gewaarborgd krediet zijn verschuldigd tot en met de vervaldag (die voor doeleinden van dit artikel ten hoogste twaalf maanden na de toekenning van het krediet kan vallen), begrensd op:
  1° 1,25 % interest op jaarbasis, rekening houdend met de daadwerkelijk opgenomen hoofdsommen,vermeerderd met
  2° een door de kredietgever aan de kredietnemer geïmputeerde vergoeding van ten hoogste 25 basispunten voor KMO's in de zin van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen en ten hoogste 50 basispunten voor andere ondernemingen, telkens op jaarbasis berekend.

Art. 10. [1 De gewaarborgde portefeuille komt in aanmerking voor de staatswaarborg in de mate dat het totaal van de op enig ogenblik gedurende de eerste 12 maanden beschikbare dan wel uitstaande hoofdsommen van alle gewaarborgde kredieten die door een kredietgever of een daarmee verbonden persoon worden toegekend, niet hoger is dan de toegewezen enveloppe van die kredietgever, berekend overeenkomstig artikelen 11 en 12, verminderd met de beschikbare dan wel uitstaande hoofdsommen van alle door die kredietgever met toepassing van de wet van 20 juli 2020 toegekende kredieten die als gewaarborgde kredieten in de zin van die wet zijn te aanzien.
   Een gewaarborgd krediet waarvan de verlening, rekening houdend met de gewaarborgde kredieten onder de wet van 20 juli 2020, zou leiden tot een overschrijding van de toegewezen enveloppe komt in zijn geheel niet in aanmerking voor de staatswaarborg, en de toekenning van dergelijk krediet verhoogt de uitstaande hoofdsommen binnen de toegewezen enveloppe niet.]1
  

Art. 11. De toegewezen enveloppe van een kredietgever is het gedeelte van het maximale totaalbedrag van de staatswaarborg in uitstaande dan wel beschikbare hoofdsommen dat aan een kredietgever wordt toegewezen overeenkomstig artikel 12.

Art. 12. § 1. De Minister stelt de toegewezen enveloppe van een kredietgever vast, na advies van de Nationale Bank, pro rata het marktaandeel per 31 december 2019 van die kredietgever voor kredieten aan kredietnemers, berekend overeenkomstig de paragrafen 2 tot 4.
  § 2. Voor de kredieten aan niet-financiële vennootschappen, houdt de Minister rekening met de som op individuele basis van de bedragen van de FINREP 20.04 IFRS- of FINREP 20.04 Gaap-tabel bedoeld in bijlagen 3 en 4 van de Uitvoeringsverordening nr. 680/2014. Daarbij kan de Minister uitgaan van de volgende specificaties:
  1° Land van vestiging: België;
  2° Rij 190;
  3° Som van kolommen 010 en 031 (het bedrag in kolom 031 wordt met een minteken weergegeven).
  § 3. Indien de gegevens bedoeld in paragraaf 2 niet op individuele basis beschikbaar zijn, of door de Nationale Bank als onvoldoende betrouwbaar worden beschouwd, houdt de Minister rekening met de voorschriften van de Nationale Bank in het kader van de territoriale rapportering van tabel 02.11 van het Schema A bedoeld in het schema van periodieke rapportering door de kredietinstellingen over hun financiële positie zoals aangenomen bij circulaire van de Nationale Bank op basis van artikel 106, § 2 Bankwet. Daarbij kan de Minister uitgaan van de volgende specificaties:
  1° Land: België;
  2° Rij 199;
  3° Kolom 076.
  § 4. Voor de kredieten aan zelfstandigen, houdt de Minister rekening met de voorschriften van de Nationale Bank in het kader van de territoriale rapportering van tabel 02.11 van het Schema A. Daarbij kan de Minister uitgaan van de volgende specificaties:
  1° Land: België;
  2° Het verschil tussen rij 199 en rij 049 wordt afgetrokken;
  3° Kolom 081.
  § 5. De bepaling van de toegewezen enveloppes geldt als bindende partijbeslissing.

Tranche van het gewaarborgd verlies uitgedrukt als % van referentieportefeuille	Deel van het gewaarborgd verlies ten laste van de Staat	Tranche de la perte garantie exprimée en % du portefeuille de référence	Pourcentage de la perte garantie à charge de l'Etat
0 - 3%	0%	0 - 3%	0%
3 - 5%	50%	3 - 5%	50%
5 - 100%	80%	5 - 100%	80%

Tranche van het gewaarborgd verlies uitgedrukt als % van referentieportefeuille Deel van het gewaarborgd verlies ten laste van de Staat Tranche de la perte garantie exprimée en % du portefeuille de référence Pourcentage de la perte garantie à charge de l'Etat0 - 3% 0% 0 - 3% 0%3 - 5% 50% 3 - 5% 50%5 - 100% 80% 5 - 100% 80%

Art. 14. Het verlies is het bedrag van de verschuldigde hoofdsommen en interesten waarvan vaststaat dat het niet meer door de kredietgever kan worden ingevorderd door middel van een verhaal op de kredietnemer, op een derde of op enige andere wijze. In het geval van kredieten bedoeld in artikel 1, 15°, 2de lid, kan het verlies geen andere bedragen omvatten dan deze die waren verschuldigd en niet betaald gedurende de eerste 12 maanden van het krediet.
  Het verlies bedoeld in het eerste lid omvat eveneens het bedrag aan verschuldigde hoofdsommen en interesten dat een kredietgever niet kan invorderen met betrekking tot gewaarborgde kredieten die eveneens het voorwerp uitmaken van andere waarborgen, in de mate dat de onmogelijkheid van invordering het gevolg is van pari passu bepalingen in die andere waarborgen.

Art. 15. De referentieportefeuille omvat de som van onderstaande bedragen:
  1° het geheel van de maximaal beschikbare hoofdsommen en de verschuldigde interesten van (a) alle door een kredietgever (of elke met hem verbonden persoon) verleende gewaarborgde kredieten, met inbegrip van gewaarborgde kredieten die worden terugbetaald, en van (b) alle gedeselecteerde kredieten, waarbij de som van (a) en (b) wordt begrensd tot het in artikel 11 bepaalde bedrag van de toegewezen enveloppe, dit laatste bedrag verhoogd met 1,75%;
  2° de bedragen bedoeld in artikel 24.

Art. 16. De staatswaarborg wordt verleend met voorrecht van uitwinning, waardoor de Staat slechts tot betaling gehouden is met betrekking tot een verlies van de kredietgever dat definitief is geworden conform artikel 14, eerste lid, onverminderd de eventuele uitbetaling van voorschotten, overeenkomstig hoofdstuk 8.

Art. 17. Wanneer een deel of het geheel van het gewaarborgd verlies van de gewaarborgde portefeuille in zijn geheel ook kan worden verhaald op andere waarborgen die zijn verleend met betrekking tot het geheel of een deel van de gewaarborgde portefeuille, wordt dit gewaarborgd verlies of dat deel ervan pari passu verminderd in functie van het bedrag dat wordt gedekt door zulke andere waarborgen, tenzij er andersluidende afspraken bestaan tussen de Staat en die andere borg.

Art. 18. De Minister stelt de procedure vast voor het aanspreken van de staatswaarborg door een kredietgever, met dien verstande dat de kredietgever de Staat uiterlijk op [1 30 juni 2023]1 kan aanspreken. Het aanspreken van de staatswaarborg is niet onderworpen aan de voorwaarde dat de kredietgever, op het ogenblik van de aanspreking, bewijs levert van het bestaan van een verlies, overeenkomstig artikel 14, eerste lid.
  

Art. 19. Onverminderd de bepalingen van hoofdstuk 6, wordt de uitvoering van de staatswaarborg opgeschort in geval van:
  1° niet of onvolledige betaling van de vergoeding;
  2° niet-naleving van het betalingsuitstel.

Art. 20. Behalve in geval van toepassing van artikel 7 van de wet van 22 februari 1998 tot vaststelling van het organiek statuut van de Nationale Bank van België, en onverminderd de toepassing van artikel 334 van de programmawet van 27 december 2004 en van andere specifieke bepalingen die betrekking hebben op belastingen, worden enige bedragen die met toepassing van dit besluit door de Staat verschuldigd zijn van rechtswege gecompenseerd met zekere en vaststaande schulden van de kredietgever ten aanzien van de Staat.

Art. 21. § 1. De staatswaarborg geldt uitsluitend op de gewaarborgde verliezen van een gewaarborgde portefeuille in zijn geheel. In geen geval kan de Staat worden aangesproken voor het verlies dat een kredietgever heeft geleden op een individueel beschouwd gewaarborgd krediet.
  § 2. [1 De overdracht door de kredietgever, zelfs onder de vorm van een verpanding, van een gewaarborgd krediet, is niet toegelaten. Onder overdracht valt eveneens effectisering, met inbegrip van effectisering met het oog op het gebruik van de effectiseringseffecten als onderpand.]1
  In uitzondering op het eerste lid, dooft de staatswaarborg niet uit wanneer de kredietgever een of meerdere gewaarborgde kredieten aan de Nationale Bank in pand geeft [1 of deze effectiseert om de effectiseringseffecten]1 als onderpand van enige financiering die de Nationale Bank in het kader van haar wettelijke opdracht aan die kredietgever of een met haar verbonden kredietinstelling verleent.
  

Art. 22. Het gewaarborgd verlies wordt verminderd zoals hierna aangegeven:
  1° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten waarvoor een kredietgever tussen de toekenning van het gewaarborgd krediet en het ogenblik waarop de staatswaarborg wordt aangesproken zoals bedoeld in artikel 18, aan de kredietnemer respijtmaatregelen toekent, zonder dat dezelfde maatregelen, op evenredige wijze rekening houdend met de beschikbare dan wel uitstaande hoofdsom en de vervaldag van de betrokken kredieten, worden toegekend met betrekking tot andere kredieten die de kredietgever (of enige met hem verbonden persoon) ten aanzien van die kredietnemer heeft uitstaan. Als een respijtmaatregel een herfinanciering in de zin van artikel 47ter.1 b) van de Verordening nr. 575/2013 inhoudt, kan dergelijke herfinanciering enkel een gewaarborgd krediet uitmaken indien het ten laatste op [1 31 december 2020]1 wordt verleend.
  2° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten die door een kredietgever geheel of gedeeltelijk worden overgedragen; onder overdragen valt eveneens verpanding of effectisering met het oog op het gebruik van de effectiseringseffecten als onderpand; deze bepaling vindt geen toepassing op transacties als bedoeld in artikel 21, paragraaf 2, die niet tot een vermindering van het gewaarborgd verlies leiden;
  3° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten die niet elk van onderstaande bepalingen bevatten:
  a) de Staat treedt, voor een bedrag gelijk aan het gewaarborgde verlies, na de definitieve afrekening van de staatswaarborg zoals bedoeld in artikel 33, in alle rechten die de kredietgever ontleent aan het gewaarborgde krediet of aan in verband met het gewaarborgd krediet genomen maatregelen;
  b) het gewaarborgde krediet mag door de kredietnemer enkel worden aangewend ter financiering van activiteiten [1 in België, met dien verstande dat, bij wege van uitzondering, daarmee ook kwalificerende buitenlandse activiteiten mogen worden gefinancierd voor zover zulke financiering is beperkt tot 10% van het gewaarborgd krediet, en zulke financiering van]1 de kwalificerende buitenlandse activiteiten niet ten koste gaat van de Belgische activiteiten;
  4° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten die de kredietgever niet opneemt in een van de rapporteringen met betrekking tot de staatswaarborg;
  5° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten die door een kredietgever worden verleend zonder dat deze kredietgever de kredietnemer er toe aanmoedigt om voor het gewaarborgd krediet ook andere beschikbare waarborgen aan te vragen dan wel te bekomen;
  6° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten waarvoor de kredietgever de Staat niet vrijwaart tegen vorderingen die door de kredietnemer of een met hem verbonden persoon in verband met het gewaarborgd krediet of de staatswaarborg worden ingesteld;
  7° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten waarvan de kredietgever de aanvraag of de verlening afhankelijk maakt van het sluiten door de kredietnemer of een daarmee verbonden persoon van overeenkomsten met betrekking tot andere producten of diensten;
  8° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten met betrekking waartoe de kredietgever de kredietnemer, in verband met de toekenning of de uitvoering ervan, kosten aanrekent die niet verschuldigd zouden geweest zijn op basis van de algemene voorwaarden van de kredietgever per 29 februari 2020;
  9° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met alle verliezen op gewaarborgde kredieten met betrekking waartoe de kredietgever blijk geeft van grove nalatigheid bij de verlening ervan, wanneer het op het ogenblik van de verlening voorzienbaar was dat die nalatigheid kon leiden tot een verzwaring van de kosten of verliezen die de Staat met toepassing van de waarborgregeling zal lijden. Van dergelijke grove nalatigheid is sprake:
  a) bij de toekenning van een krediet waarvan de kredietgever redelijkerwijze moest beseffen dat de kredietnemer een persoon was als bedoeld in artikel 6, § 1, a), b) of c);
  b) bij de toekenning van een krediet aan een kredietnemer waarvan de kredietgever redelijkerwijze diende te beseffen dat deze kredietnemer of andere personen van de groep waartoe de kredietnemer behoort tegelijk elders gewaarborgde kredieten had of tegelijk met het gewaarborgd krediet zou bekomen, waardoor de totale beschikbare dan wel uitstaande hoofdsommen van alle gewaarborgde kredieten van de individuele kredietnemer dan wel samen genomen met de gewaarborgde kredieten van de andere personen van de groep waartoe de kredietnemer behoort, de maximaal gewaarborgde hoofdsommen bedoeld in artikel 8 zouden overschrijden;
  10° wanneer de kredietgever of een daarmee verbonden persoon, op enigerlei ogenblik na 1 april 2020, anders dan op basis van contractuele regelingen die tussen de kredietgever en de kredietnemer van kracht waren op 1 april 2020, bijkomende zekerheden van een kredietnemer verkrijgt tot zekerheid van ofwel kredieten die werden verleend voor 1 april 2020 ofwel een of meer gedeselecteerde kredieten, zonder dat een evenredig gedeelte van deze zekerheden, rekening houdend met de beschikbare dan wel uitstaande hoofdsom van alle betrokken kredieten, wordt toegekend aan de gewaarborgde kredieten die de kredietgever aan die kredietnemer toekent, dan wordt het gewaarborgd verlies verminderd met alle verliezen op de gewaarborgde kredieten die de kredietgever aan die kredietnemer heeft toegekend;
  11° het gewaarborgd verlies wordt verminderd met de maximaal beschikbare hoofdsommen onder overeenkomsten die van kracht waren op 1 april 2020, voor zover de kredietgever een opname of wederopname onder die overeenkomsten wederrechtelijk weigert na 1 april 2020 en voor [1 1 januari 2021]1; onder wederrechtelijke weigering valt eveneens te verstaan een geheel discretionaire weigering, zelfs als deze geen contractbreuk uitmaakt.
  

Art. 23. De staatswaarborg op het gewaarborgd verlies vervalt in de volgende gevallen:
  1° de kredietgever laat na de Staat aan te spreken binnen de termijn zoals bedoeld in artikel 18;
  2° de kredietgever betaalt de vergoeding niet, niet tijdig of niet volledig;
  3° de kredietgever leeft het betalingsuitstel niet na, tenzij in geval van verschoonbare nalatigheid in hoofde van de kredietgever;
  4° de kredietgever past systematisch dan wel op grote schaal één of meer van de praktijken bedoeld in artikel 22, 7° tot 9° toe;
  5° de kredietgever weigert systematisch dan wel op grote schaal tijdens de periode van 1 april 2020 tot [1 31 december 2020]1 zonder objectieve rechtvaardiging, de hernieuwing van kredieten die voldoen aan elk van onderstaande voorwaarden:
  a) het krediet komt op vervaldag voor [1 31 december 2020]1;
  b) het krediet was voor 1 april 2020 toegekend, en
  c) de persoon is een kredietnemer
  (i) die geen achterstal had op zijn lopende kredieten of op belastingen of sociale zekerheidsbijdragen op 1 februari 2020;
  (ii) die niet meer dan 30 dagen achterstal had op zijn lopende kredieten of op belastingen of sociale zekerheidsbijdragen op 29 februari 2020;
  (iii) die bij geen enkele kredietinstelling een actieve kredietherstructurering doorliep op 31 januari 2020, en
  (iv) die niet om toepassing van het betalingsuitstel heeft verzocht ;
  6° er is sprake van bedrog in hoofde van de kredietgever bij de rapportering met betrekking tot de staatswaarborg, bij de maandelijkse aangiftes, bij het aanspreken van de Staat voor de staatswaarborg, bij de procedure met betrekking tot een voorlopig voorschot of de definitieve afrekening.
  

Art. 24. De referentieportefeuille van een kredietgever wordt verhoogd in overeenstemming met de volgende bepalingen:
  1° De referentieportefeuille wordt verhoogd met alle maximaal beschikbare hoofdsommen en interesten van een krediet dat (i) door een kredietgever of een met die kredietgever verbonden persoon tussen 1 april 2020 en [1 31 december 2020]1 wordt verleend aan een kredietnemer, (ii) dat, behalve wat de looptijd ervan betreft, te beschouwen is als een gewaarborgd krediet, en (iii) waarvan de looptijd kennelijk afwijkt van de door de kredietgever gevolgde praktijk vóór 29 februari 2020 en de kredietgever die afwijking niet op objectieve gronden kan rechtvaardigen.
  2° De referentieportefeuille wordt verhoogd met alle maximum beschikbare hoofdsommen en interesten van een krediet dat tussen 1 april 2020 en [1 31 december 2020]1 wordt verleend aan een kredietnemer door een met een kredietgever verbonden persoon dan wel door een persoon die voor rekening handelt van die kredietgever en dat, behalve wat de geldschieter betreft, te beschouwen is als een gewaarborgd krediet, wanneer het optreden van die derde persoon als geldschieter kennelijk afwijkt van de door de kredietgever voor 1 april 2020 gevolgde praktijk, en wanneer de kredietgever die afwijking niet op objectieve gronden kan rechtvaardigen.
  

Art. 25. De kredietgever betaalt de Staat een vergoeding voor de staatswaarborg, die overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk wordt berekend en betaald.

Art. 26. Het vergoedingstarief is uitgedrukt als een percentage van de maximaal beschikbare hoofdsom van elk gewaarborgd krediet en bedraagt:
  1° voor gewaarborgde kredieten aan KMO's in de zin van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen: 25 basispunten op jaarbasis, en
  2° voor gewaarborgde kredieten aan andere ondernemingen: 50 basispunten op jaarbasis.

Art. 27. De vergoeding verschuldigd voor een gewaarborgd krediet is gelijk aan het product van onderstaande factoren:
  1° het vergoedingstarief voor het betrokken gewaarborgd krediet;
  2° het totaal van de maximaal beschikbare hoofdsom onder het gewaarborgd krediet, ongeacht of:
  a) de hoofdsom op [1 31 december 2020]1 geheel of gedeeltelijk is opgenomen;
  b) het gewaarborgd krediet op [1 31 december 2020]1 geheel of gedeeltelijk is terugbetaald of beëindigd;
  c) verliezen op het gewaarborgd krediet met toepassing van hoofdstukken 3, 4 of 5 in aanmerking worden genomen bij de bepaling van het gewaarborgd verlies;
  3° de looptijd van het gewaarborgd krediet, uitgedrukt in dagen (maximaal 365), gedeeld door 360.
  

Art. 28. De vergoeding bedoeld in artikel 27 wordt vermenigvuldigd met een factor gelijk aan de som van het cijfer één en het dubbel van de overschrijdingsfactor.

Art. 29. Alle door een kredietgever met toepassing van dit hoofdstuk verschuldigde vergoedingen zijn gelijktijdig en onsplitsbaar betaalbaar op basis van de afrekening bedoeld in artikel 30.

Art. 30. De Minister of zijn gemachtigde stelt de afrekening vast rekening houdend met de elementen die zijn vervat in de maandelijkse aangiftes als bedoeld in artikel 32. De Staat is niet gebonden door de aangiftes van de kredietgevers en kan de vergoeding bepalen met toepassing van de regels uiteengezet in dit hoofdstuk op basis van de beschikbare informatie.

Art. 31. § 1. Het bedrag vermeld in de afrekening bedoeld in artikel 30 is uiterlijk op de datum zoals vermeld in de afrekening contant betaalbaar, ongeacht eventuele betwistingen met betrekking tot de aanrekening of de berekeningswijze van de vergoeding.
  § 2. Wanneer de Staat de verschuldigde vergoedingen niet heeft ontvangen op de uiterlijke datum zoals vermeld in de afrekening, is, onverminderd het bepaalde in artikel 19, 1° en artikel 23, 2°, op die bedragen verwijlinterest verschuldigd overeenkomstig de regels voor wettelijke interesten voor handelstransacties.

Art. 32. De Minister bepaalt de nadere regels voor de procedure tot betaling van de vergoeding en voor de maandelijkse aangiftes.

Art. 33. § 1. Zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheid van de Minister of zijn gemachtigde om een dading te sluiten over de definitieve afrekening, heeft de definitieve afrekening betrekking op het door de Staat ten laste genomen deel van het gewaarborgd verlies. De Minister doet jaarlijks uiterlijk op 1 april verslag aan de Ministerraad over de afgesloten dadingen.
  § 2. De Minister bepaalt de regels voor de definitieve afrekening. Die regels bepalen minstens het volgende:
  1° behoudens in geval van dading, kan de definitieve afrekening slechts plaatsvinden na uitwinning van de kredietnemers en het verlies in de zin van artikel 14, eerste lid gekend is voor de hele portefeuille;
  2° de betaling van de definitieve afrekening heeft tot gevolg dat de Staat van rechtswege in alle rechten, vorderingen of voorrechten treedt van de kredietgever ten aanzien van de kredietnemers voor een bedrag gelijk aan het gewaarborgde verlies;
  3° de definitieve afrekening heeft betrekking op het gewaarborgd verlies, na toepassing in voorkomend geval van de eventuele gronden bedoeld in hoofdstuk 6;
  4° in het kader van de definitieve afrekening betaalt de Staat dan wel de kredietgever het verschil tussen onderstaande bedragen, verhoogd met een interest aan het tarief van de OLO-referentievoet (10 jaar) voor de periode tussen [1 1 januari 2022]1 en de dag waarop het verschil wordt betaald:
  a) het totaal van de definitieve afrekening, en
  b) het totaal van de uitbetaalde voorschotten, zonder rekening te houden met de op de voorschotten betaalde interesten.
  5° de beslissing over de definitieve afrekening wordt genomen door de Minister of zijn gemachtigde.
  6° de definitieve afrekening vermeldt uitdrukkelijk welk bedrag van het gewaarborgd verlies overeenkomt met de maximaal beschikbare hoofdsommen en welk bedrag overeenstemt met de interesten.
  

Art. 34. § 1. De Staat kan een voorschot toekennen op de definitieve afrekening bedoeld in artikel 33. De eventuele toekenning van een voorschot doet geen recht ontstaan op vergoeding in overeenstemming met hoofdstuk 4 en doet evenmin afbreuk aan de eventuele toepassing van gronden bedoeld in hoofdstuk 6.
  § 2. De Minister bepaalt de voorwaarden waaronder een kredietgever een aanvraag tot betaling van een voorschot kan indienen en de procedure tot beslissing over een dergelijk aanvraag. Die regels bepalen in elk geval het volgende:
  1° een aanvraag kan ten vroegste worden ingediend op [1 1 oktober 2021]1;
  2° de aanvraag verstrekt voldoende bewijs van het bestaan en de omvang van het geschatte gewaarborgde verlies;
  3° een aanvraag is slechts ontvankelijk na ontvangst van een volledig stavingsdossier van de kredietgever, waarvan de Minister de inhoud bepaalt;
  4° de kredietgever beantwoordt onverwijld elk verzoek om inlichtingen met betrekking tot de aanvraag en vult het dossier aan op eerste verzoek en in overeenstemming met dat verzoek;
  5° het voorschot bedraagt in elk geval niet meer dan 80% van het door de Staat geschatte gewaarborgde verlies, na toepassing van de regels bedoeld in hoofdstuk 6;
  6° geen voorschot wordt uitbetaald in de mate dat de kredietgever dan wel een met hem verbonden persoon zekere en vaststaande schulden heeft ten aanzien van de Staat;
  7° het bedrag van het voorschot wordt verhoogd met een interest aan het tarief van de OLO-referentievoet (1 jaar), te rekenen vanaf [1 1 januari 2022]1 tot de dag van de betaling van het voorlopige voorschot;
  8° in voorkomend geval wordt de beslissing over het voorschot genomen door de Minister of zijn gemachtigde.
  

Art. 35. Zonder afbreuk te doen aan de verplichtingen die elders in dit besluit zijn bepaald, zijn kredietgevers verplicht:
  1° de maximaal gewaarborgde interestvoet bepaald in artikel 9 op de gewaarborgde kredieten na te leven;
  2° goede praktijken inzake kredietverlening, met inbegrip van het bekomen van zekerheden, aan de dag te leggen, op marktconforme basis en in overeenstemming met hun praktijken voor de inwerkingtreding van de wet;
  3° te vermijden dat de gronden bedoeld in hoofdstuk 6 zich voordoen tenzij, behoudens in het geval van artikel 22, 9°, artikel 23, 4°, 5° en 6°, dit uitsluitend het gevolg is van onopzettelijke en verschoonbare nalatigheid;
  4° zich te onthouden van praktijken die hoofdzakelijk beogen zichzelf, kredietnemers of kredieten, in strijd met de doelstellingen van de wet en dit besluit, binnen of buiten het toepassingsgebied ervan te plaatsen.

Art. 36. De kredietnemer heeft recht op de terugbetaling, door de kredietgever, van de betaalde interesten die de maximale gewaarborgde interestvoet overschrijden en van vergoedingen die de maximale gewaarborgde vergoeding overschrijden, verhoogd met de wettelijke interest vanaf het ogenblik van de interestbetalingen.

Art. 37. Zonder afbreuk te doen aan de verplichtingen die elders in dit besluit zijn bepaald, zijn kredietnemers verplicht:
  1° niet op een gewaarborgd krediet aanspraak te maken terwijl zij weten of behoren te weten niet aan de toepassingsvoorwaarden te voldoen;
  2° waarheidsgetrouw de door de wet en dit besluit vereiste gegevens te verstrekken en verklaringen af te leggen;
  3° het gewaarborgd krediet enkel aan te wenden ter financiering van hun activiteiten in België of hun kwalificerende buitenlandse activiteiten voor zover zulk gebruik is beperkt tot 10% van het gewaarborgd krediet en zulk gebruik niet ten koste gaat van de Belgische activiteiten;
  4° zich te onthouden van praktijken die hoofdzakelijk beogen zichzelf of hun kredieten in strijd met de doelstellingen van de wet en dit besluit binnen of buiten het toepassingsgebied ervan te plaatsen.

Art. 38. De wederzijdse rechten en verbintenissen in verband met de staatswaarborg tussen de Staat enerzijds en de kredietgever anderzijds, zijn van contractuele aard. De partijen kunnen bij bijzondere overeenkomst aanvullende afspraken maken, voor zover die niet met de wettelijke bepalingen in strijd zijn.

Art. 39. De staatswaarborg is onderworpen aan het Belgisch recht en geschillen behoren tot de uitsluitende bevoegdheid van de Belgische hoven en rechtbanken.

Art. 40. De Minister of zijn gemachtigde is bevoegd om arbitrageovereenkomsten en dadingen te sluiten over de vaststelling van alle geschillen die uit de toepassing van dit besluit kunnen voortvloeien.

Art. 41. De Nationale Bank zal een rapporterings- en monitoringsmechanisme opzetten dat toelaat de uitvoering van de regeling bepaald in dit besluit op te volgen, eventuele problemen te identificeren en te remediëren.

Art. 42. Dit besluit heeft uitwerking met ingang van 1 april 2020 en is bijgevolg van toepassing op alle kredieten die op of sinds 1 april 2020 zijn verleend.

Art. 43. De Minister is belast met de uitvoering van dit besluit.

   (Beeld niet opgenomen om technische redenen, zie B.St. van 28-09-2020, p. 68440)